TYT Coğrafya Deneme Sınavı Yerin Yapısı İç Kuvvetler-1 2021/1

31

TYT sınavlarında başarı puanlarınız yükseltmeniz için deneme sınavları serimize bu yazımızda Coğrafya deneme sinavı ile devam ediyoruz. Destek için yorum bırakabilir yada sosyal medyada paylaşabilirsiniz. Desteğiniz için şimdiden teşekkür ederim.

TYT Coğrafya Deneme Sınavı 2021/1

Başarılar.
Başla
Tebrikler - TYT Coğrafya Deneme Sınavı 2021/1 adlı sınavı başarıyla tamamladınız. Sizin aldığınız skor %%SCORE%% en yüksek skor %%TOTAL%%. Hakkınızdaki düşüncemiz %%RATING%%
Yanıtlarınız aşağıdaki gibidir.

Dünyanın Yapısı

Dünyanın iç yapısı, dış kabuk gibi eşmerkezli dairesel katmanları ifade eder, dünyanın katı yüzeyini alt bölümlere ayırır, yani Dünya atmosferini ve hidrosferini hariç tutar ve oldukça viskoz bir katı manto içerir. Katı bir manto, bir dış kabuk ve sıvı akışı Dünya’nın manyetik kuvvetini oluşturan akışkan bir iç çekirdek içerir. 

Jeolojide, dünyanın iç yapısı tektonik veya kıtaların döşendiği levhaların dizilişi ve katlanması olarak adlandırılır. Bu, kıtaların milyonlarca yıl boyunca katlanması anlamına gelir. Dünyanın iç yapısına yapısal jeoloji de denir, çünkü dünyanın hareketini ve yeniden oluşumunu yöneten temel süreçlerle ilgilidir. Dünyanın iç çekirdeğine astenosfer denir.

Jeologlar, dünyanın kabaca güneşin etrafında O-rogen yörünge düzlemi adı verilen aşırı soğuk, uzun, dikdörtgen bir yörüngeye kilitlendiğine inanıyorlar. Bunun kanıtı, atom numarası dünyanın dış çekirdeğinin ortalama yoğunluğuyla belirlenen periyodik element tablosundan gelir. 

Dünyanın iç çekirdeğinin oldukça soğuk olduğu tahmin ediliyor. Jeotermal araştırmalar, dünyanın iç çekirdeğinin buzun yoğunluğuna yakın bir ortalama yoğunluğa sahip olduğunu göstermektedir. Dünyanın neredeyse on katı olan ayın çekim kuvveti, dünyanın merkezinde bazı mevsimsel değişikliklere neden olabilir.

Dünya çapında iç çekirdeğin hareketini çeşitli tektonik kuvvetler yönlendirir. İç çekirdeğin çoğu, dünyanın toplam hacminin yaklaşık% 95’i erimiş, katı granit kaya veya magmadır. 

Dünya tarihi boyunca, bu magma donma noktasının altına düştü ve şimdi gezegenin kabuğunda sıkışıp kaldı. Genellikle insanlar tarafından erişilemeyen bu kapana kısılmış malzeme, demir, kükürt, sodyum, bor, magnezyum, silikon ve kalsiyum gibi zengin kaynaklar içerir.

Jeologlar, gezegenin bazı bölümlerinin iki bölgeye ayrıldığına inanıyor: kıtasal veya okyanus ve dağ tepeleri. 

Bunlar, Asya plakasının bir bölümü olan Himalayaları ve her ikisi de Güney Amerika plakasının bir parçası olan And Dağları ve Sumatra volkanik merkezlerini içerir. 

Okyanus kabukları ayrıca Hint-iterranlı, Afrika ve Arap plakalarına bölünebilir. Kıtasal levhalarıyla birlikte dünyanın coğrafi yapısı GPS veya Küresel Konumlandırma Sisteminde görülebilir.

Küresel konumlandırma sistemleri ve sismik araştırma, dünya yüzeyinin yerini ve kalınlığını belirlemek için de kullanılabilir. 

Küresel Konumlandırma Sistemi birimleri, dünyanın yörüngesinde dönen ve bilgi iletmek için radyo dalgalarını kullanan sabit uydulardır. Bu birimler, enlem ve boylamın yanı sıra rakımı belirlemeye yardımcı olur. 

Sismik araştırma, bir depreme veya patlamaya neden olabilecek yüzey çatlaklarını tespit etmek için kulelere monte edilmiş dişliler ve kameralar kullanır. 

Bu araçlar zeminin derinliğini belirleyebilir, başka bir yapıyla nerede kesiştiğini belirleyebilir ve bölgenin görüntülerini kaydedebilir. Bu araçlar, dünyayı inceleyen ve Dünya’yı etkileyen kuvvetleri ve bileşenleri öğrenen jeologlar için çok önemlidir.

Dünya’da beş ana katman vardır: kabuk, sızıntı, üst, alt ve süper atmosfer. Yerkabuğu esas olarak demir, silika, kalsiyum ve magnezyumdan oluşur. 

Küçük miktarlarda bulunan diğer elementler karbondioksit, nitrojen, manganez ve sülfürdür. Yerkabuğunun bileşimi ve kimyasal yapısı, dünyanın daha genç mi yoksa daha yaşlı mı olduğunu gösterir. 

Çoğunlukla sudan oluşan dünyanın iç çekirdeği nispeten sıcaktır, en dıştaki yüzeyi ise son derece soğuktur. Aşırı sıcaklık burayı volkanların patlaması için mükemmel bir yer yapar.

Dünya yüzeyinin altında birkaç seviyede tektonik basınç bulunur. Bu tektonik basınç, dünyanın eğiminden, ekseninin yönünden ve iç yapısından belirlenebilir.

 Jeotermal kuyular, sıradağlar, buzullar ve buzulların tümü dünya yüzeyine baskı uygular. Bu da dünyanın iç yapısını değiştirebilir. Örneğin, tektonik gerilimler dağ sıralarının dağılmasına veya depremlerin meydana gelmesine neden olabilir.

İç çekirdek çoğunlukla erimiş kayadır, dış kabuk ise sert kayadan yapılmıştır. Katı kabuk ısınırken sürekli olarak iç çekirdeğe kayar. 

Jeotermal kuyular ve levha sınırlarının hareketi yer kabuğunun kalınlığını değiştirebilir. Ayrıca sismik dalgaların hareketini ve yoğunluğunu da belirler. Sismik dalgalar, bir deprem meydana geldiğinde ve yeryüzünde hareket ettiğinde üretilir. Bu tür bir dalga yeraltına, hatta yüzeye bile ulaşabilir; böylece evlere, binalara, mahsullere vb. zarar verebilirler.

Yorumlar kapalı, ancak trackbacks Ve pingback'ler açık.